Çeviri: Mert Yıldız Keyifli Seyirler.
Her şeyi alalım mı? Yani, ne kadar kalacağız?
Ne kadar bilmiyorum ama en kısa sürede her şeyi paketle, tamam mı?
Jason?
- Hemen her şeyi paketle. - Tamam.
Her şey yoluna girecek.
Tamam, tamam.
Dut.
Kırmızı dut.
Tamam.
Sağlık Dairesi; federal acil durum yönetimi tarafından...
...ölümcül bir salgının, nüfusun büyük bölümüne bulaştığının bilgisini aldı.
Virüsün belirtileri arasında karın ya da göğüs bölgesinde...
...küçük, dairesel kırmızı noktalar veya...
...enfeksiyon sonrası bulantı, dalgınlık, sinir patlamaları...
...veya tahmin edilemez davranışlar var.
Bu belirtileri gösteriyorsanız ya da gösteren birini tanıyorsanız...
...derhal acil tıp servisleri ile görüşün.
Yetkililere, bu ölümcül salgının şu anda halk için büyük tehlike oluşturduğu söylendi.
Önlem olarak, halk evden çıkmamalı...
...tüm pencereleri, kapıları ve havalandırmaları kapalı tutmalıdır.
Tüm klimaları kapatın, düzenleme...
Dur, arabayı durdur.
Jason arabayı durdur.
Tanrım; Jason, arabayı durdur. Çocukları var.
Bizim de var! Tamam mı?
Bizim de var.
Merhaba, nasılsın?
Güzel bir gün olacak gibi görünüyor.
Oynamak ister misin?
Seni özledim, umarım seni yakında görürüm.
Bir, iki, üç, dört.
Bir, iki, üç.
Amına koyayım ya, amına koyayım!
Amına koyayım.
Buradaki en önemli şey, testere dişli yaprak.
İlkbaharda kırmızı oluyor. Görüyor musun?
Tamam.
Ölümcül bir tuzak hazırlamak için destek çubuğuna...
...ağırlık çubuğuna ve yem çubuğuna ihtiyacın var.
Tamam mı?
Çubukları kurarsın, denk gelen yerleri işaretlersin, dengesini...
Ann, dinliyor musun? Önemli bu.
Evet, öyle hızlı konuşuyorsun ki yazamıyorum amına koyayım.
Tamam.
Kızımızın önünde küfretme.
Tamam.
Kırmızı dutlar. Kırmızı yapraklar. Kötü bir şey bu.
Özellikle de baharda.
- Tetiğe birden basıyorsun. - Ve vuruyorum da!
Hareket etmiyor çünkü.
Elindeki tavşan silahı; öldürmek için kafasından veya kalbinden vurman gerek...
...o yüzden nefes alış verişini kontrol etmeli ve hafifçe...
Tetiği sıkacağım, çekmeyeceğim. Biliyorum.
- Mermilerimizi harcamamalıyız. - Nasıl ateş edeceğini bilmezsen işe yaramazlar.
- Kaç mermimiz var? - Yeteri kadar.
Tekrar yap.
Bir avuç dutla hayatta kalamayız.
Biliyorum.
Merhaba, nasılsın?
Güzel bir gün olacak gibi görünüyor.
Tamam.
Merhaba, nasılsın? Merhaba, nasılsın?
Lanet olsun!
Anasını sikeyim!
Jason, ne oldu?
Hayır, bana dokunma! Her şeyi arabaya koy.
- Ne oldu? - Arabaya bin ya!
- Ateşi düştü mü? - Hayır.
Jason, ne oldu?
- Birkaç kutu yemek vardı. - Ama oradalardı. - Evet.
- Oradalardı. - Ama onlardan daha önce kaçınmıştın.
- Bu sefer niye saldırdılar? - Bilmiyorum. Bilmiyorum.
Orada yeteri kadar yemek vardı, yeteri kadar ceset vardı.
Bırakır giderler sanmıştım.
Ben kendimi o eve girerken kesene kadar her şey yolundaydı.
Kan akmaya başladı, çığlıklar yükseldi ve bir anda toplandılar.
Biliyor gibilerdi. Kanamam olduğunu biliyorlardı.
- Hissedebiliyorlar. - Onlar ne?
Bilmiyorum.
Ama bir parçaları insan.
- Neden? - Çünkü ölebiliyorlar.
Hadi, hadi.
Hadi.
Lütfen.
Lütfen, lütfen.
Chris.
Mikrop kaptı mı o?
Hayır.
Göster bana.
Adın ne?
Olivia.
Ona yardım edecek misin?
Onu ben yaparım.
Şuraya basınç yap.
İyileşecek.
Bir kolundan tut.
Güneyden mi geliyorsunuz?
- Sen ve baban... - Üvey babam.
Sayılır.
Chris ve annem birliktelerdi ama...
...hiç evlenmediler.
Eylül ayında evleneceklerdi ama...
- İstersen arabada uyuyabilirsin. - Hayır, böyle iyi.
Onun yanında uyumak istiyorum.
İyileştiğinde gideceğiz.
Seni rahat bırakacağız.
Neden iki tane kamp alanın var?
Birini bulamazsam diye.
Kokunu saklamanda yardımcı olur, uzaklaştırır onları.
- Kuzeye mi gidiyorsunuz? - Evet.
Duymak ister misin?
Kuzeyde bu mu var?
- Ne dediklerini biliyor musun? - Hayır.
- Demek bu yani. - Hepsi bu.
Chris?
Sorun yok, Liv.
Geçti.
Kuzeye gittiğinizi söylüyor.
Evet, en azından oraya gitmeye çalışıyoruz.
Orada kontrol noktası olduğunu duyduk.
Kim bilir, değil mi?
Burada iyi bir yerleşim alanın var.
Çoğu insan bunun için öldürür.
Çadırın var. Anlayabildiğim kadarıyla yemeğin de var.
Araban da.
- Depon dolu mu? - Hayır.
Yağmurdan saklanmak için bir yer işte.
Teşekkürler.
Yaptığın şeyler için, ikimiz için de.
Bugünlerde çoğu insan yapmaz bunu.
Sabaha gitmiş oluruz.
Tamam.
Uyan evlat, gidelim.
Çadıra girelim.
Hadi, binin!
Ne zamandır buradasın?
Başından beri.
Neden buradasın, hiçliğin ortasında?
Kocam bu ormanlarda büyüdü.
Bir iki kilometre batıdaki bir kasabada yaşıyordu.
Bizi buraya o getirdi.
En güvende hissettiği yer burası.
Sana böyle ormanlarda yaşamayı o mu öğretti?
Öğretebildiğini öğretti.
- Ne oldu? - Hadi ama, Liv.
Bir şeyler duyup durduk.
Philly'nin bir gün içinde yerle bir olduğunu ama...
...Bethel gibi yerlere bir ay hiçbir şey olmadığını.
Suzanne de, Liv'in annesi, bekleyelim dedi.
Bekleyelim amına koyayım dedi.
Kızıl Haç'ın, şişelerde tedavi dağıttığını bile düşündü.
Ama sadece sıcak çikolata ve peynirli sandviç dağıtıyorlarmış.
Sonra Suzy karın ağrıları olduğunu söyledi...
...tıpkı o küçük dairelere benziyordu.
Biliyor musun? Küçük pire ısırıklarına.
Sonra kötüleşmeye başladılar.
Kan ve irin akmaya başladı sonra da.
İki gün sonra da Liv'e saldırdı.
Kızı çıplak elleriyle parçalamaya çalıştı.
O zaman onu yatağa bağladım.
Tek yaptığı şey çığlık atmaktı.
Birkaç gün onu orada bıraktık.
Çığlıklarını dinledik sadece.
Onu öylece bıraktınız mı? Yatağa bağlı halde?
Bir bakıma, evet.
Bir mutfak bıçağı aldım elime ve kulağından soktum.
Sonra da iteklemeye devam ettim.
Çığlıkları kesilene kadar.
Beni affettiğini düşünmek istiyorum ama.
Üzgünüm dediğimi duyduğunu ve bana inandığını.
Tanrım, Tanrım, hayır!
Hadi, giriyorsun! İşte gidiyoruz!
Banyo zamanı.
Ne ya, daha seni içime atmadım bile.
Tanrım.
Bu sular o kadar soğuk bile değil.
Bak, güzel.
Korkunç görünüyor.
- Arkamdayken sana güvenmiyorum, çekil şuradan. - Seni itebilirim.
Tanrım, burada balık var mı?
Göl kuralı, Liv.
Balıkçı olan yerde balık olmaz.
- Tamam ama biz nehirdeyiz. - Kurallar yine de aynı.
Bir keresinde Matt Theil ile balığa çıkmıştım. Matt'i hatırlar mısın, Liv?
Adam tank gibiydi amına koyayım. Dişiyle bira şişeleri açardı.
7/24 Call Of Duty oynardı.
Neyse, Matt bir ara bir tekne kiralamıştı, aslında tekne de değil de...
...iskif gibi bir şeydi.
O kadar küçüktü ki, içine bir kasa bira bile sığmıyordu.
- Sus. - Ne?
Sus işte ya.
Tamam.
Sen bana nehirde niye sus dedin?
Bazen sen, neler olduğunu unutmuş gibi görünüyorsun.
Yani bilemiyorum, bir an bana karını nasıl öldürdüğünü anlatıyorsun.
Sonra da, hafta sonunda kamp gezisine çıkmış gibiyiz.
Pazartesi hepimiz normale döneceğiz peki.
Şu karındaki daireler var ya?
Biz onları, kimsenin daha olup bitenden haberi yokken görmüştük.
Acile irin ve kan akıtan hastalar geliyordu.
Daireler, etrafındaki deriyi yiyordu.
Ne olacağını bilir gibi deriden besleniyordu.
Onları orada tutan tek şey, daha tüm bedeni yemedikleri gerçeğiydi.
Bütün o insanlar, tıpkı karın gibi...
...yatağa bağlı halde terk edildi.
Yapamam. Bunu unutamam.
Unutmadım.
Sadece neyi ne zaman hatırlayacağıma ben karar veriyorum.
Uyu biraz, tamam mı?
Son kalanı bulmadan önce onlar iki eve de girmiş.
Hailey'nin ateşini düşürecek bir şeye ihtiyacımız var.
Ve yemeğe de ihtiyacımız var. Öylece pes edemezsin.
Bizi buraya bir sebepten ötürü getirdin, Jason.
Bu senin kararındı. Ve hayatta kaldık.
- Bir şekilde idare ettik. - İdare etmek hayat değildir.
İdare etmek, elimizde kalan tek şey.
Gitmen gerek.
Evet.
- Bu çamur işe yarayacak mı? - Bilmiyorum. Kokunu kapatmalı.
Evet.
Iyy.
Üzgünüm.
Sadece idare etmiyoruz.
Elimizde, sandığından fazlası var.
Tamam.
- Onu gördün mü? - Hayır.
- Ne zaman gidiyoruz? - Yakında.
Hep hareket halinde olmamız gerektiğini söylüyorsun.
Kalanlar ölür diyorsun.
Harekete geçeceğiz, daha değil.
Neden, o kadın yüzünden mi kalıyoruz?
Hayır, yemeğe ve suya erişimi var diye kalıyoruz.
Minnettar olmalıyız, Liv.
- Gidersek ne önemi olacak da? - Olacak.
Bunu hak ediyor o.
- Başından neler geçtiğini Tanrı bilir. - Evet ama bizim de başımızdan geçen...
Hepimiz boktan şeyler yaşadık, Liv.
Ama en azından biz birbirimize göz kulak oluyoruz.
Onun kimsesi yok.
Lanet olsun.
Dur.
İyiyim ben, iyiyim.
- Bir bakayım. - Sorun yok. - Bakayım.
- Neden hala takıyorsun? - Alışkanlıktan sanırım.
Bu şovu çok severdim.
Kızım renklileri çok severdi.
Ne oldu onlara? Ailene yani.
Diğer herkesin başına gelen şey.
- Pay yapıyorsun. - Evet.
Yolda her zaman yemek bulamıyoruz.
- Gidiyorsunuz o zaman. - Evet, yakında.
- İstersen daha fazla alabilir... - Hayır, hayır, lütfen.
Biz ne kadar yemek alırsak, senin aşağıya o kadar çok gitmen gerekir.
Neden bizimle gelmiyorsun?
Neden ama?
Oranın, buradan iyi olduğunu nereden biliyorsun?
Sanırım bilmiyoruz.
Ama buranın da cennet olma vadesi doluyor.
Cennet değil.
Liv var yanında, yani hayatta kalacak bir yere ihtiyacınız var.
Sizin için, orası kuzey.
Benim içinse burası.
Şu ağacı vurursam bana ne verirsin?
- Nesin sen, 5 yaşında falan mı? - 12 yaşımdayım, çok teşekkürler.
Cidden, ne verirsin bana? Şu ağacı vurursam.
- Sana akşam yemeği yaparım. - Akşam yemeği mi? Gerçekten mi?
Sen bize her akşam yapıyorsun onu.
Ayrıca o ağaç 45 metre falan uzaklıkta.
- 45 metre mi? - En fazla 30.
Tamam, öyle olsun. Yine de, ne vereceksin bana?
Tamam.
Pay yapmayız.
Tanrım, vurman gerek. Cidden vurman gerek!
Buradan olur mu?
Ve tam, şu aşağıdaki küçük deliği görüyor musun, oradan vuracaksın.
Ortadakinden. Evet.
Şu mu? Tamam.
- Sen bana ne vereceksin? - Akşam yemeği işte.
Onu sen veremezsin, onu Anna verecek.
Tamam ama bu sefer 4 tane kraker yemeyeceğiz işte.
Tamam ama sen ne vereceksin?
Hadi.
Yüzebiliriz.
- Gerçekten mi? - Evet.
Sen yüzmeyi hiç sevmezsin.
- Yüzmeyi hiç sevmez misin? - Gölde sevmem.
Dibi görmeyi sevmiyorum.
Tamam. Bu var ya, hepsini kazanmak için.
- Tamam, hadi. - Kocaman bir akşam yemeği ve yüzme.
Tamam mı? Atıyorum.
- Bekleyin, bekleyin, elimden kaydı. - Hayır, hayır.
Yanlış başladım.
Bir şans daha verin bana, bir şans daha.
Hadi ama.
Tanrım, ayağıma bir şey dokundu.
Yine dokundu.
- Ne? - Hiç.
Hiç falan değil.
Hiç ya.
Evet, hiç.
Ay, kusura bakma.
Sonra görüşürüz.
Bunu özleyeceğim aklımın ucundan bile geçmezdi.
Sana da bir tane yapmamı ister misin?
Gerçekten çok iyiyim.
Ben deneyeyim.
İşte oldu.
Biraz pancar.
Biraz zeytin. Al bakalım.
Güzel, değil mi?
Biraz daha peynir ister misin? Al.
Hadi.
Peynir ister misin, Liv?
Anneme benziyor.
Yani, saçı falan benzemiyor ama.
Bu şeylerde iyi, biliyor musun?
Yani ben olsam, ah diye çığlık atardım.
Bu yüzden mi bizimle gelmesini istiyorsun?
Bu şeylerde iyi diye mi?
O gün bizi bulmasa şimdi ne halde olurduk?
Ben ölmüş olurdum sen de yalnız. Bunu kimse hak etmiyor.
Ne sen, ne o.
Senin için gelmesini istiyorum. Çünkü bize iyi bakıyor.
Çünkü ben de ona bakmak istiyorum.
Ben deneyebilir miyim onu?
Elbette.
Nasıl sordu sana?
Şey...
Bir cuma günü hamile olduğumu öğrendim.
Saat geçti ve ona söyledim.
Ve yüzüme baktı ve gitti.
Gece yarısı geri geldi, içki kokuyordu...
...yatağın kenarına oturdu ve bana bir yüzük gösterdi.
O bir şey sormadı ama ben evet dedim.
Sonra yatağa gittik.
Sanırım bir rehin dükkânından almıştı.
Bir parçam hiç umursamadı.
Tek mümkün yolun bu olduğunu biliyor gibiydim.
Chris, annemi Maui'ye götürdü. Güneş batarken, sahilde teklif etti.
Annem, hayatımın en güzel günüydü dedi.
- Güzelmiş. - Öyle.
Senden önce başkasının olmasını düşünmek garip.
Evet.
Tamam.
Ben hemen döneceğim. Annen seni çok seviyor, tamam mı?
Bunu biliyor musun?
Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyor musun?
Güle güle, kızım. Güle güle, tatlım.
Tamam.
Annen geldi.
Seni bıraktığım için çok üzgünüm.
Çok üzgünüm. Çok üzgünüm.
Biliyor musun, inatçı olduğun gerçeğinden başka senin hakkında bir şey bilmiyorum.
İnatçı falan değilim ben.
Sadece inatçı insanlar, inatçı olduklarını anında inkâr ederler.
- Şaşırtma denir buna. - Belki de.
Ama şimdi hiçbir şüphe olmadan; Ann, soyadın artık her ne ise...
...inatçı olduğunu biliyoruz.
- Bunda iyisin. - Tam olarak neyde?
Neden burada olduğumu unutturmakta.
İyi geceler, Chris.
İyi geceler.
- Bizimle gel. - Bunu konuşmuştuk.
Her şey değişebilir.
Annabelle Rose Marshall.
Organ bağışçısı.
Aferin sana.
Kal.
Burada kal.
Kalın.
Hayır. Kalamayız.
- Yerinde kalanlar, ölür. - Ben yaşıyorum ama.
Evet ama ailene olanlara bak.
Ann, öyle demek istemedim.
Ann, çok üzgünüm, öyle demek istemedim...
Biraz almış olmalı.
Yani, en az bir kutu kraker vardı...
Amına koyayım! Olivia!
Chris! Chris, bekle!
Olivia!
Liv, neredesin?
Olivia!
Ağzına girdi mi hiç?
- Liv? - Hayır.
- Senin? - Hayır. Sanmıyorum.
Tadını alırdınız zaten.
- Buraya gelen şey. - Hepsi gelmedi.
Yemekleri az olmalı.
Hala kalmak istiyor musun?
Sabah gidiyoruz.
Nasılsın, güzel kız?
Ne görüyorsun sen? Ne görüyorsun bakalım?
Annenle birlikte olmayı seviyor musun?
Evet, evet, işte başlıyoruz.
Hailey.
Gel buraya, aşkım.
İşte gidiyoruz.
Çok üzgünüm.
Chris. Chris, dur.
Neden bizimle gelmiyorsun?
Çünkü hazır... Hazır değilim.
- Öleceksin lan burada! - Belki burada ölmeyi hak ediyorumdur.
Demek durum bu. Bu bir çeşit ceza.
Her ne yaptıysan telafi et de hayatına devam et artık.
Bu öyle affedip de hayatına devam edebileceğin bir dünya değil.
Eskiden her şeyi berbat edip özür dilerdik...
...ve bir daha berbat edene kadar kendimizi iyi hissederdik.
Kızım içinse bir dahaki sefer olmadı. Kimden özür dileyebilirim?
Söylesene Chris. Burada kimse yok.
Evet, karım da burada değil.
Kızının önünde öldürdüm amına koyayım onu.
Ve onlardan biri olup olmaması önemli değil, ben onunla yüzleştim.
Ve ne kendimi ne de onu suçluyorum, o yamyamları suçluyorum.
Kendini düzeltmeyecek tek dünya, kendi dünyan, Ann.
Ve bunun sebebi de sensin.
Ne burada ne de kuzeyde olan şeyler. Sensin.
Bak, ailen artık burada değil ama sen buradasın.
O yüzden lütfen; kendine üzgün olduğunu söyle, kabul et ve devam et hayatına.
Daha çok yemeğe ihtiyacımız olacak.
Tek başıma bulamam.
- Bana ne yapacağımı söyle yeter. - Ben de geliyorum.
- Liv, hayır, gelmiyorsun. - Geliyorum!
Ben de Ann ve diğerler gibiyim, yardım edebilirim.
Üç kişi yemek taşımak, iki kişi yemek taşımaktan iyidir.
Tamam.
Chris onların dikkatini dağıtacak.
Sen ve ben de, elimize ne geçirirsek toplayacağız.
Sadece yemek, başka bir şey almayacağız.
Sonra da koşacağız.
Onları gördüğün yerde kaç, beni merak etme. Tamam mı, Liv?
- Liv, iyi misin? - Evet, iyiyim.
Tamam.
Bak, hepimiz iyi olacağız.
Chris, Chris de iyi olacak.
Biliyorum. İyi olacağını biliyorum.
Sıra bizde. Gidelim.
Bulabildiğini at çantana.
Liv, acele etmeliyiz!
Bulabildiğin yemeği at çantana.
Olivia, ne oluyor?
Gitmeliyiz.
Sen ne...
Gitmeli, gitmeli... Gitmeli...
Daha fazla kanar sanmıştım.
Hayır! Gitme!
Liv!
- Sorun ne? - Peşimdeler. - Ann nerede?
Hayır, peşinde değiller. İzimi kaybettirdim.
- Ann nerede? - O...
Anasını sikeyim!
Arabaya bin.
- Chris, ben... - Arabaya bin lan!
Olivia!
Tamam.
Çeviri: Mert Yıldız twitter: @MertAliYildiz